مجازی سازی شبکه های کامپیوتری

ارسال شده توسط admin | در دسته بندی راهکارهای مجازی سازی, مجازی سازی Virtualization, مفاهیم مجازی سازی

مجازی سازی شبکه های کامپیوتری

مجازی سازی شبکه های کامپیوتری

مجازی سازی شبکه های کامپیوتری

به صورت خلاصه مجازی سازی شبکه(به انگلیسی: Network virtulization) را می‌توان به عنوان تکنیک‌هایی برای جداسازی منابع شبکه و محاسباتی، برای واگذاری آنها به یک شبکه مجازی (منطقی)، برای همساز کردن چندین شبکه مجازی قابل برنامه ریزی و مستقل، دانست. در این شکل از مجازی‌سازی همه سخت افزارها و نرم‌افزارها درون یک شبکه مجازی به عنوان مجموعه‌ای واحد از منابع ظاهر می‌شود. جازی سازی شبکه بر روی سازمان در همه سطوح تأثیرگذار است: برنامه‌های کاربردی، ماشین‌های دسکتاپ،;کارگزاها(سرور)ها و منابع ذخیره سازی و چارچوب‌های اصلی. محیط فناوری اطلاعات به طور فزاینده‌ای نامتمرکز است، تعداد کارگزارهای مختلف و جداگانه، ایستگاه‌های کاری، نسخه‌های نرم‌افزاری و دیگر دارایی‌های فناوری اطلاعات به صورت پویادر حال رشد است. این نظام سبب ایجاد یک محیط دارای سودمندی پایین، عملکرد پایین، و هزینه‌های انرژی و تجهیزات افزایشی می‌شود. مجازی سازی شبکه سیستم عامل و برنامه‌های کاربردی را از لایه فیزیکی جدا می‌کند، واجازه می‌دهد که سیستم‌های عامل بر روی یک کارگزار اجرا شود و دسکتاپ‌ها به عنوان یک ماشین مجازی در مراکز داده امن اجرا می‌شود.

اما بطور کلی مزایای مجازی‌سازی شامل موارد ذیل است:

  • قابلیت بالای گسترش
  • ارتقای راحت سخت افزاری و قابلیت سازگاری با تکنولوژی های جدید
  • متمرکز سازی
  • امکان تنظیم و نصب سرورها و تجهیزات مجازی با استفاده از الگو و کپی برداری
  • تسریع امور به خاطر وجود بالقوه دستگاه‌ها و عدم نیاز به صرف زمان برای خرید، نصب و آماده‌سازی
  • جابجایی راحت
  • پشتیبان‌گیری راحت از اطلاعات
  • استفاده از بیشترین ظرفیت تجهیزات سخت‌افزاری
  • عدم نیاز به فضای زیاد به نسبت حالت سنتی
  • کاهش گرمای تولیدی توسط دستگاه‌ها
  • کاهش هزینه‌های جاری نظیر برق، نگهداری، تعمیرات
  • کاهش هزینه خرید تجهیزات سخت‌افزاری زیاد

 

0 دیدگاه | مارس 29, 2017

مجازی سازی شبکه با VMware NSX و امنیت آن

ارسال شده توسط admin | در دسته بندی راهکارهای مجازی سازی, مجازی سازی VMware, مفاهیم مجازی سازی

مجازی سازی شبکه با VMware NSX و امنیت آن

مجازی سازی شبکه با VMware NSX و امنیت آن

مجازی سازی شبکه با VMware NSX و امنیت آن

شرکت VMware در نمایشگاه امسال VMworld محصول جدید خود NSX را برای “مجازی سازی شبکه” معرفی خواهد کرد.

محصول جدید NSX یک بستر مجازی سازی شبکه است که تمام ساختار شبکه و امنیت آن را به طور نرم افزاری فراهم می آورد.

ایده اصلی بر این اساس است که چون می توان سرویس های لایه 2 تا 7 شبکه را به صورت نرم افزاری اجرا کرد، مهندسی و اجرای شبکه آسان تر می شود.

NSX تنها یک محصول VMware نخواهد بود. NSX قادر خواهد بود تا با hypervisor های دیگر و محیط های ابری (cloud) نظیر Amazon و OpenStack ادغام شود. همچنین NSX با شبکه های فیزیکی و سرویس های شبکه سازگار خواهد بود.

NSX مجموعه یکپارچه ای از امکانات شبکه و امنیت را ارائه می دهد. امکاناتی نظیر نظارت متمرکز، حذف سخت افزار، تامین امنیت، آسان سازی عملیات اجرایی شبکه و …

NSX توجه فعالان حوزه امنیت و شبکه را نیز به خود جلب کرده است. با آنکه این محصول تا اوایل زمستان امسال به بازار عرضه نخواهد شد، ولی از هم اکنون شرکت های بزرگی نظیر F5, Fortinet ,McAfee و Juniper حمایت خود و سازگاری محصولات خود را تحت بستر جدید NSX اعلام کرده اند.

نباید شک داشت که در آینده شبکه های مرکز داده و امنیت آنها طبق دیدگاهی که شرکت VMware در NSX طراحی و گنجانده است، در خواهند آمد. ولی نباید هم تردید داشت که شرکت VMware راه طولانی و دشواری برای معرفی و تبدیل NSX به یک راهکار رایج برای شبکه های سازمانی پیش رو دارد.

از جمله موانعی که VMware برای جا انداختن NSX با آنها روبرو خواهد بود، می توان به موارد زیر اشاره کرد.

* جدا بودن پرسنل بخش های مختلف شبکه. برای بکارگیری NSX مدیران شبکه باید آمادگی ادغام و یکپارچه سازی بخش های مختلف شبکه، نظر بخش سرور، بخش شبکه و بخش امنیت را داشته باشند.

* محدودیت دانش و تجربه در حوزه مجازی سازی. یافتن کارشناس شبکه و یا کارشناس امنیت که در NSX تجربه و مهارت داشته باشد، برای مدت های طولانی، امری دشوار خواهد بود.

* تغییر عادت و سنت شکنی. مدتهاست که محصولات امنیتی نظیر دیواره آتش و نفوذیاب (IDS/IPS) به صورت نسخه های مجازی در بازار وجود دارند ولی سازمانها چندان از این نسخه های مجازی استفاده نمی کنند. همچنین این مشکل برای سوئیچ های مجازی هم صادق است.

برای رونق گرفتن NSX، مدیران شبکه باید حاضر به برداشتن قدم های بزرگی باشند؛ فناوری های نوین در حوزه پردازش موازی و همزمان را بپذیرند و حاضر به قبول تغییرات سازمانی و عملیاتی باشند. در مقابل، انعطاف پذیری، کارآمدی و چابکی نرم افزار بالاخره گزینه “شبکه و امنیت مجازی” را تبدیل به آنچنان گزینه قوی خواهد کرد که نتوان آن را نادیده گرفت.

 

 

 

 

0 دیدگاه | ژانویه 30, 2017

مزایای Virtualization

ارسال شده توسط admin | در دسته بندی راهکارهای مجازی سازی, مجازی سازی Virtualization, مجازی سازی VMware, مجازی سازی سرور, مفاهیم مجازی سازی

مزایای Virtualization

مزایای Virtualization

مزایای Virtualization

۱-تولید کمتر گرما در دیتاسنتر

حتما میدونید که از نکات مهم در یک دیتاسنتر تامین Cooling  و خنکی محیط اونجاست و سالانه هزینه ی زیادی رو در راستای تامین اون باید متقبل بشیم. سیستمهای Cooling ای که علاوه بر صرف هزینه ، مصرف برق بالایی هم دارند و سعی داریم تا دمای دیتاسنترمون رو متعادل نگه داریم و حالا فکر کنید با تعداد زیادی سرور فیزیکی و حد بالای ایجاد گرما ، باید هزینه و انرژی زیادی رو گذاشت تا… خنکی محیط تامین شود. اما با تکنولوژی مجازی سازی و کاهش سرورها میتونیم ، گرما رو کم و در نتیجه از صرف هزینه در راستای Cooling  بکاهیم.
یادمون باشه : صرف انرژی کمتر و حرکت سریع تر به سمت Green Computing


۲-کاهش هزینه ها
از بخشهای پر خرج دنیای IT  هزینه های سخت افزاری و نگهداری تجهیزات است. تکنولوژی Virtualization  با قابلیت های زیادی که داره توانسته است با کاهش تجهیزات فیزیکی ، تا حد زیادی این هزینه ها را کاهش دهد. حتما یادمان باشد که هزینه ها فقط صرف خرید تجهیزات سخت افزاری نمی شوند و کاهش چشمگیر مصرف برق و حتی کاهش نیروی انسانی جهت هندل سرورها نیز به نوعی کاهش هزینه محسوب می شود.


۳-مدیریت منابع سخت افزاری

هنگام راه اندازی یک سرور جدید ، از مسائل مهم نحوه انتخاب منابع سخت افزاری و اختصاص اونها به سرور مورد نظر است و حتما میدونید که در دنیای حرفه ای IT و دیتاسنترها ، سرویسها و برنامه های مختلف را روی یک سرور نصب نمیکنند و هر سرور برنامه ای جدا و منابعی جدا را میطلبد که با عدم وجود مجازی سازی و اختصاص منابع جداگانه به هر سرور ، هدررفت زیادی از منابع رو خواهیم داشت که مثلا سروری با سرویس اتوماسیون و ۳۲ گیگ رم شاید در حد ۲۰ گیگ هم مصرف نداشته باشد و اتلاف منابع داشته باشیم که با تکنولوژی مجازی سازی این هدر رفت به حداقل رسید و به راحتی میتوان منابع را بین سرورهای مختلف تقسیم و به راحتی انتقال داد و خودِ این مدیریت منابع در جهت کاهش هزینه ها بسیار کارآمد می باشد.


۴-بک آپ گیری راحت و مطمئن

یکی دیگه از ویژگی های خوب دنیای مجازی سازی ، سولوشن های خوب و مطمئن بک آپ گیری است که این روزها اکثر شرکتها دارن برنامه های خودشون رو با این تکنولوژی Sync میکنن و از ویژگیهای خوب بک آپ گیری در دنیای مجازی ، میشه به بک آپ گیری و بازیابی راحت و همیشه در دسترس اشاره کرد. فرض بگیریم با آپدیت  یکی از سرویسهای سرور ایمیل سازمان و بروز ناگهانی مشکل در سریع ترین حالت ممکن میشه سرور مورد نظر رو بازیابی کرد و استرس دنیای سرورهای فیزیکی رو برای همیشه از میبریم!
و اماSnapshot  هم با شباهتی شبیه به بک آپ که در آینده بیشتر از اون خواهیم گفت ، میتونه Image  ای رو در لحظه از ماشین ما بگیره و  در صورت بروز مشکل میتونیم به راحتی به Image مورد نظر برگردیم و کلیه تغییرات به حالت قبل برگردد.


۵-بهترین بستر برای تست و صحیح و خطا

با استفاده از تکنولوژی Virtualization  میتوانیم آزمایشات مختلفی رو روی سرورهامون انجام بدیم و خیلی راحت و در صورت انجام عملیاتی اشتباه اون رو با حالت قبلی برگردونیم. برای یک ادمین شبکه خیلی مهم است که بتواند به راحتی سرویسهای مورد نظرش را آزمایش کند و با فرض به مشکل خوردن آن بدون مشکل یه حال قبل برگردد.
برای درک بهتر مطلب میتونید آزمایش با یک سرور فیزیکی و تهیه ریسورس مورد نظر و خیلی مشکلات دیگر رو تصور کنید…


۶-Disaster Recovery یا بازگشت از بحران

کی دیگه از ویژگیهای خوب دنیای مجازی سازی ، Disaster Recovery  است ، که معانی فارسی زیادی میشه براش انتخاب کرد که من خودم ترجیح میدم ترجمه نکنیم که اختصارا به اون DR هم میگن.
اگر بخوایم یه خلاصه ای از DR بگیم میشه اینجوری گفت به نوعی بیمه ای برای منابع IT در سازمانمون میتونه باشه تا در زمان فاجعه بتونیم مورد رو هندل کنیم که حتما در آینده این مورد رو بیشتر بررسی خواهیم کرد.

 

 

 

0 دیدگاه | ژانویه 9, 2017

مفهوم Software Defined Network یا SDN

ارسال شده توسط admin | در دسته بندی راهکارهای مجازی سازی, مجازی سازی شبکه, مفاهیم مجازی سازی

مفهوم Software Defined Network یا SDN

مفهوم Software Defined Network یا SDN

مفهوم Software Defined Network یا SDN

مفهوم Software Defined Network یا SDN

در مقاله زیر سعی شده است بطور چکیده مفاهیم اولیه فناوری SDN ارائه شود تا خواننده با اصول اولیه و مفاهیم کلی فناوری SDN آشنا گردد.

بطور سنتی سوییچ های Ethernet دارای واحد پردازشی بعنوان تصمیم گیرنده ( Control Plane) و بخش دیگری بعنوان فرستنده داده ( Data plane ) می باشند. هر تجهیز شبکه دارای سامانه پردازشی و ارسال بسته داده مستقل از هم می باشد در شکل های بالا معماری پیشین تجهیزات شبکه به نمایش درآمده است. هنگامی که شما دستگاه شبکه ای را پیکر بندی می کنید در واقع تعامل شما با Control plane صورت می پذیرد. انجام پردازش های مربوط به چگونگی ارسال داده ها

شامل Switching ، Routing، QOS، Access Control List و غیره در Control plane با بکارگیری پردازنده اصلی دستگاه و نرم افزار( IOS ) بهینه شده انجام می شود یکی از ویژگی های اصلی تجهیزات سخت افزاری شبکه این است که در کمترین زمان، پردازش های مورد نیاز را انجام می دهند در واقع یکی از چالش های رقابت بر انگیز میان سازندگان تجهیزات شبکه، ارائه تجهیزات سخت افزاری و روش های بهینه برای انجام سریع و موثر چنین پردازش های می باشد. با نگاه به روند ارائه تجهیزات شبکه در ده سال اخیر می توان کاهش زمان لازم برای ارسال بسته داده (Switching Latency ) و افزایش حجم ترافیک گذر دهی ( Forwarding Throughput ) را مشاهده کرد. بعنوان نمونه سوییچ های سری Cisco Catalyst 2960 از توان گذردهی ۳۲Gbps به بیش از ۲۰۰ Gbps ارتقاء پیدا کرده اند و این روند همچنان ادامه دارد.

از ماژول های مدیریتی ( Supervisor Engine ) در سوییچ های سری Cisco 6500 و Management Module در سوییچ هایHP 8200 می توان بعنوان Control plane یاد کرد. نتایج حاصل از داده های پردازش شده توسط Control Plane در حافظه سوییچ به صورت جداول FIB،CAM ، Routing Table، ARP Table و غیره تشکیل می گردد وبا توجه به سرویس های قابل ارائه مورد استفاده قرار می گیرد به عنوان مثال Control plane دستگاه با دریافت بسته پیام BPDU مربوط به پروتکل STP محاسبات مربوط به ایجاد ساختار بدون Loop را انجام می دهد و پس از آن، اطلاعات بدست آمده را برای اعمال به Data Plane ارسال می کند. در برخی از سرویس ها مانند Quality of Service، Access Control List و Routing Protocols به دلیل پیچیدگی و حجم بالای پردازش های مورد نیاز، معماری سنتی با محدودیت های جدی مواجه می شود از این رو گرایش به ایجاد تغییرات برای رفع محدودیت های بیان شده ضروری می باشد.. شکل ۲ نمایانگر یکی از ماژول های مدیریتی می باشد تجهیزات مورد نظر دارای صرفا رابط های مدیریتی بوده و در صورتی که دارای پورت های داده باشند به تعداد بسیار محدود می باشند.

مفهوم Software Defined Network یا SDN

Data Plane و یا فرستنده داده در سوییچ های ماژولار بصورت Line Card عرضه می شود و در سوییچ های غیر ماژولار بصورت یکپارچه در دستگاه تعبیه شده است. در سوییچ های ماژولار امکان افزودن Line card به شاسی اصلی در هر لحظه ممکن می باشد ماژول های یاد شده دارای پورت های ارسال کننده داده از انواع گوناگون با تعداد ۲۴و یا ۴۸پورت می باشند. این تجهیزات با بار گذاری اطلاعات مورد نیاز از Control plane به صورت محلی در حافظه خود و بکارگیری سخت افزار ویژه ( Application Specific IC ) اقدام به ارسال داده بر روی پورت خروجی مناسب می نماید. در شکل ۳۳ ماژول فرستنده داده نمایش داده شده است.

مفهوم Software Defined Network یا SDN

در معماری سنتی تجهیزات شبکه بخش تصمیم گیرنده در ارتباط تنگاتنگ با بخش فرستنده می باشد و هرگونه تلاش برای جدا سازی و متمرکز سازی آن در کل شبکه نتیجه بخش نخواهد بود. زیرا محدوده کارکرد واحد تصمیم گیرنده محدود به همان سخت افزار می باشد و بدلیل عدم ارتباط با دیگر تجهیزات شبکه نمی تواند دایره تصمیم گیری خود را به کل تجهیزات شبکه گسترش دهد.

از محدودیت های دامن گیر معماری سنتی می توان به موارد زیر اشاره کرد.

          ۱٫ عدم چابکی و خودکار سازی روال های پیاده سازی سرویس های مورد نیاز در کل تجهیزات شبکه

بطور مثال پیکربندی ACL و یا QoS می بایست بر روی تک تک تجهیزات شبکه تکرار و انجام شود و این فرآیند زمان بر و مستعد خطا بود و رفع مشکلات آن بسیار سخت می باشد. در واقع نمی توان پیکربندی مورد نیاز را یک بار انجام داد و آنرا به کل تجهیزات شبکه بسط داد.

          ۲٫ گسترش پذیری محدود پردازشی و نا همگون مبتنی بر نیاز های سرویسی شبکه

performance دستگاه های شبکه درصورت اجرای سرویس های همچون PBR، QoS،Calculation Routing،Traffic Engineering و غیره بطور قابل توجهی کاهش می یابد دلیل این امر آن است که برخی از سرویس ها بر اساس معماری سنتی سه لایه شبکه تنها در لایه ای خاص قابل اجرا بوده و در نتیجه بار پردازشی مربوطه درآن لایه از شبکه بطور تصاعدی افزایش می یابد و به همین دلیل گلوگاه ترافیکی ایجاد می گردد تلاش برای افزایش توان پردازشی به منظور رفع این محدودیت نتیجه بخش نبوده است.

          ۳٫ عدم امکان مدیریت متمرکز تجهیزات درگیر در مسیر جابجا شدن اطلاعات در شبکه

به دلیل نبود دید کامل و دقیق از همبندی منطقی شبکه امکان ایجاد راه کار جامع و یکپارچه برای پیکر بندی تجهیزات شبکه درگیر در فرآیند جابجا شدن بسته داده و پایش لحظه ای بسته داده در مسیر حرکت خود میسر نبوده.

          ۴٫ عدم امکان ایجاد شبکه های هم پوشان با امکان جداسازی کامل

با گسترش ارائه خدمات میزبانی سرویس های فناوری اطلاعات در مراکز داده، نیاز به جداسازی منطقی مشتریان اینگونه خدمات اهمیت پیدا کرده است. در معماری سنتی این کار با استفاده از شبکه های مجازی (Vlan ) و اعمال کنترل های امنیتی ممکن می گردد. به دلیل محدودیت های ذاتی در چنین پروتکلهای، توسعه پذیری کمی و کیفی با محدودیت های زیادی روبرو می گردد. عدم امکان ایجاد شبکه های همپوشان و یاMulti-Tenancy با امکان ارائه سرویس از دیگر ضعف های معماری سنتی شبکه می باشد.

          ۵٫ عدم امکان مدیریت و کنترل ترافیک تولیدی از مبداء تا مقصد در زیر ساخت مجازی سازی بطور کامل

به دلیل نبود ارتباط منطقی میان زیر ساخت شبکه بستر مجازی با بستر شبکه فیزیکی، امکان اعمال سیاست های کنترلی به بسته داده در بستر مجازی ممکن نمی باشد و این امکان تنها محدود به بستر شبکه فیزیکی می گردد.

با ظهور و قابل عرضه شدن فناوری مجازی سازی، نگاه و روش اجرای و ارائه بسیاری از فرآیند ها فناوری اطلاعات دچار تغییرات بنیادی گردید و افق های جدیدی برای ارائه سرویس و خدمات فناوری اطلاعات آفریده شد. بعنوان مثال در حوزه سرور نگاه سنتی خرید سرور به ازاء یک یا چند سرویس دچار دگرگونی شده است. با استفاده از فناوری مجازی سازی نصب و راه اندازی یک سرور تنها با چند کلیک ممکن می گردد در صورتی که پروسه ناهنجار و پرهزینه خرید و عملیاتی سازی سرور در گذشته چندین ساعت و یا روز بطول می انجامید و امکان بهره برداری کامل از منابع سخت افزاری نیز وجود نداشت. یکی دیگر از دست آورد های فناوری مجازی سازی در این بود که می توان چنین مدلی را به دیگر زیر ساخت های فناوری اطلاعات مانند امنیت، شبکه، ذخیره سازی و غیره بسط داد و همچون بستر مجازی سازی سرور، از مزایای بیشمار آن بهره برد. با ظهور زیر ساخت مجازی سازی اهمیت زیر ساخت شبکه های ارتباطی بیش از پیش شده است و ایجاد دگرگونی و رشد آن با توجه به نیاز های جدید ضروری می نماید.

پژوهش های چند ساله اخیر نشان داده که برای ایجاد نسل بعدی سرویس های قابل ارائه در بستر اینترنت و خدمات ابری نیاز به راه کاری نوین با قابلیت یکپارچگی کامل با زیر ساخت مجازی سازی می باشد. پس از بوجود آمدن شبکه های Ethernet Fabric ، ایجاد و فراهم شدن بیشینه کارائی و دسترس پذیری تحقق یافت و راه برای رسیدن به شبکه های مبتنی بر معماری SDN هموار گردید. در واقع ایجاد شبکه های Ethernet Fabric با هدف رفع محدودیت های پروتکل لایه دو همچون STP می باشد. بکارگیری پروتکلSTP با هدف رفع مشکلات Loop، منجر به مسدود شدن لینک های افزونه می شود و عملا بخشی از منابع شبکه بی استفاده می ماند و در ضمن زمان بازیابی شبکه در صورت بروز مشکل در لینک های ارتباطی به چندین ثانیه افزایش می یافت. گسترش کمی و کیفی شبکه باعث نا کارائی این معماری می گردد. معماری Ethernet Fabric ویژگی های Routing را در لایه دوم با استفاده از پروتکل Trill و یا SPB  محقق کرده است. در این معماری ویژگی L2 Multipath   قابل پیاده سازی می گردد و در نتیجه همه لینک ها قابلیت استفاده پیدا می کنند و از همه مهمتر زمان بازیابی شبکه به کمتر از۱۵۰ میلی ثانیه می رسد. بنابراین توسعه پذیری کمی و کیفی تا چندین هزار پورت امری ممکن می نماید.

راه کار شبکه های مبتنی بر مدیریت منطقی (Software Defined Network ) وبه اختصار SDN طبق تعریف، به هرگونه تلاش برای جدا سازی بخش تصمیم گیرنده تجهیزات شبکه از بخش فرستنده داده و ایجاد یک واحد تصمیم گیرنده متمرکز و یکپارچه در کل شبکه اتلاق می شود. در این رویکرد بجای مدیریت جزیره ای تجهیزات شبکه، نگاه متمرکز گرایانه در پیش گرفته شده است و با ایجاد یک واحد پردازش متمرکز برای کل شبکه، Control plane یا واحد تصمیم گیری کلیه تجهیزات شبکه حذف شده است در دو شکل زیر معماری کلی این راه کار ارائه شده است.

تحقق معماری SDN نیاز به ایجاد چهار چوبه ای واحد میان سازندگان تجهیزات شبکه می باشد. پروتکل و مدل ارائه شده در این خصوص معروف به OpenFlow می باشد. پروتکل OpenFlow بطور خلاصه استانداردی برای جابجا کردن و رابط برنامه ریزی اطلاعات مدیریتی میان Data plane و Control Plane می باشد. در شکل زیر یکپارچگی زیر ساخت شبکه با بستر مجازی به نمایش در آمده است. بستر ایجاد شده شرایط ارائه خدمات ابری را از منظر کیفی و کمی خواهد داشت.

مفهوم Software Defined Network یا SDN

در معماری SDN بخش Data plane به سوییچ های سخت افزاری بهینه شده که امکان ارتباط با Control Planeرا از راه پروتکل OpenFlow دارا می باشند. دستگاه های که در نقش Data plane می باشند با دریافت اطلاعات و سیاست های ارسال بسته داده، اقدام به اجرای آن با بکارگیری سخت افراز بهینه شده خود می کنند. این فرایند به دلیل اجرا توسط سخت افزار ویژه در کمتر از یک میکرو ثانیه اجرا می گردد. این ویژگی امکان ایجادEthernet Fabric Pod با زمان تاخیر حدود ۲ تا ۴۴ میکرو ثانیه را ممکن می سازد. در صورتی که در شرایط یکسان و با بکارگیری بهترین تجهیزات شبکه ای همچون سوئیچ های Cisco Catalyst 6500/2960X، زمان فوق به حدود ۴۰ تا ۵۰میکرو ثانیه می رسد که بسیار بیشتر از زمان دست یافته درEthernet Fabric می باشد.

SDN Controller در فناوری SDN در نقش Control Plane می باشد. SDN Controller در واقع برنامه ای می باشد که با استفاده از ماشین فیزیکی یا مجازی اجرا می شود. SDN Controller بصورت مستقل و مجزا برای کل تجهیزات شبکه در نظر گرفته می شود. به دلیل ارتباط مستقیم SDN کنترلر با همه تجهیزات شبکه، ایجاد دید دقیق از هم بندی و ساختار منطقی اجزا شبکه و عدم وابستگی به اطلاعات ارسالی از تجهیزات شبکه، ممکن می شود علاوه بر این، بدست آوردن اطلاعات دقیق در لحظه از وضعیت بسته داده آسان می گردد و تصمیم گیری با در نظر گرفتن مبدا و مقصد داده ممکن می شود و نیز سرعت اعمال و اجرای سیاست های مورد نظر به شکل چشم گیری کاهش می یابد. بر اساس ویژگی های معرفی شده در معماری SDN، محدودیت های سنتی زیر ساخت شبکه اترنت مانند پردازش های مربوط به STP Loop Recovery، Trill Replication ، ARP Table Search، Routing Table Calculation، Fail over، Redundancy، Distributed Gateway،QOS Policy و بسیاری دیگر از سرویس ها برطرف گردیده است. با بکارگیری امکانات و ویژگی های ارائه شده در معماری SDN امکان اجرای الگو ریتم Djikstra based layer 2 در مقیاس چند ده هزار پورت ممکن می باشد بنابراین مقیاس پذیری با حفظ کمترین تاخیر و افت سرعت ممکن می گردد. در فناوری SDN ایجاد شبکه ای با چندین هزار پورت با زمان تاخیر کمتر از ۳ میکرو ثانیه امری نا ممکن نخواهد بود بگونه ای که Fabricایجاد شده شرایط افزونگی و جایگشت پذیری را در کمتر از ۵۰۰ میلی ثانیه فراهم خواهد نمود. با استفاده از فناوری SDN امکان ایجاد ساختاری پویا، مدیریت پذیر، ایمن و اقتصادی که می تواند کلیه نیاز های سرویسی را به سرعت ایجاد سرور مجازی در شبکه فراهم کند، ممکن گردیده است. (bpapp)

0 دیدگاه | ژانویه 9, 2017